ดึกแล้วคุณขา - อพาร์ตเมนต์คุณป้า

ขอมอบเพลงนี้แก่สถานการณ์บ้านเมือง และ Timeline (ฮา)
จะบอกว่าเป็นกลางนี่ต้องจัดกลางข้อความไหมเนี่ย เดี๋ยวเขาจะหาว่าเป็นซ้ายหรือเป็นขวา (ฮา)

ฝันกลางวัน…เมื่อฉันตื่น
แรงดึงดูดฉุดร่าง…ให้ฉันยืน
รับรู้ความรุนแรง ความเร็วของลูกปืน
ความสุขที่หาย…ใครจะเอามาคืน

ผู้คนรักคน…ที่ฆ่าคน
อุดมการณ์…คือสงครามแห่งเหตุผล
เด็กน้อยลืมตาร้องไห้…เพื่อการดิ้นรน
ความสุขคงหายไป…จากใจคน

คงจะเป็นอีกคน…ที่ต้องค้นหาความจริง
แม้ว่าจะต้องเจอกับการถูกทอดทิ้ง
ตกอยู่ในนิทานความรักของเจ้าชาย เจ้าหญิง
ความสุข…คงหายไปแล้วจริงๆ

จริงก็คงจริง…และเห็นอยู่
ฉันเคยหลับตาและเฝ้าดู
ปัญญาชนเล่าเรียนเพื่อให้เห็นว่าเขายังไม่รู้
“…ความสุขที่หายไป…อาจเป็นครู…”